2. Gaven – het feest van de Geest | 1 Korintiërs 12:11

Liturgie

  1. Votum en zegen
  2. Zingen psalm 84:1-2
  3. Gebed
  4. Lezen 1 Korintiërs 12:1-11 (BGT)
  5. Tekst 1 Korintiërs 12:11
  6. Preek
  7. Zingen GK 103:5-6
  8. Gelegenheid tot vragen stellen
  9. Zingen Lb 320:1 (a) 2(v) 3(m) 4(a)
  10. Belijdenis NGB artikel 28
  11. Gebed
  12. Collecte
  13. Zingen psalm 84:2 3 4 (Nieuwe berijming)
  14. Zegen

Preek

Geliefden in Christus,

Laten we even gaan oppakken waar het vanmorgen over ging. In 1 Korintiërs 12 vers 7 schrijft Paulus dat de Geest zich laat zien waar de gaven zijn. Gods Geest doet nooit iets zonder de Vader en zonder de Zoon. Dat geldt ook ten aanzien van de gaven.

Je gave is je talent, wat je kunt, wat de Schepper je gegeven heeft. Dat is het werk van de Vader. Je talent wordt gave als je in geloof Jezus volgt. Want dan leer je te dienen als Hij. En de Heilige Geest sluit aan bij dat werk van de Vader en de Zoon door jou in te zetten in de gemeente.

Wat is dus een gave?

Dia 1

Je gave is wat God je Schepper je geeft
om er als Jezus God en je naaste mee te dienen
in en vanuit de gemeente van de Geest.

Vanmorgen heb ik vanuit 1 Korintiërs 12 vers 7 proberen aan te wijzen hoe belangrijk die gaven zijn om samen gemeente te zijn. Vanmiddag wil ik in de leerdienst iets zeggen over de discussie die er onder christenen is over de gaven. We hebben het dan vooral over de plek van de bijzondere gaven, waar charismatische christenen meestal heel anders over denken dan gereformeerde christenen.

Dia 2

Zogenaamd gewone gaven


woord van wijsheid

leiding geven

helpen

overdragen kennis

Zogenaamd bijzondere gaven


profetie

tongentaal

genezing

bevrijding

Dit hele verschil is trouwens iets wat de Bijbel helemaal niet kent, maar ik vertel het om samen te begrijpen waar de discussie onder christenen over gaat. Het punt is of die zogenaamd bijzondere gaven nu nog in de kerk kunnen voorkomen – of zelfs moeten voorkomen – zoals veel charismatische groepen zeggen.

Wat denkt u: kan er tongentaal zijn in onze gemeente?
Wat vind jij: zouden hier genezingen moeten plaatsvinden?

Dia 3

Vaak is door gereformeerden gezegd dat die bijzondere gaven alleen in de begintijd van de kerk voorkwamen. De bijzondere gaven – is de redenering – gebruikte God bij de start van de kerk. Dat was de tijd dat het fundament werd gelegd. En nu de kerk op dat fundament verder opgebouwd wordt, zijn die ‘startversterkers’ niet meer nodig. We hebben geen tongentaal meer nodig, maar het sprekende Woord. Het gaat niet om profetieën, maar om de uitleg van de Bijbel.

Wat vindt u van die mening?
Ben je het ermee eens wat veel gereformeerden zeggen?

Dat standpunt dat God na de begintijd een streep heeft getrokken, heeft men niet uit de duim gezongen, maar verdedigd vanuit de Bijbel. Kijk – zegt men – Jezus heeft zelf bijzondere gaven voor die start beloofd.

Dia 4

Wie gelooft en gedoopt is zal worden gered, maar wie niet gelooft zal worden veroordeeld. Degenen die tot geloof zijn gekomen, zullen herkenbaar zijn aan de volgende tekenen: in mijn naam zullen ze demonen uitdrijven, ze zullen spreken in onbekende talen, met hun handen zullen ze slangen oppakken en als ze een dodelijk gif drinken zal dat hun niet deren, en ze zullen zieken weer gezond maken door hun de handen op te leggen.

Marcus 16 vers 16-18

Geldt dat nog in onze tijd?

Ik hoorde van een Amerikaan dat men op grond van deze tekst in sommige kerken giftige slangen heeft. Wie een groot geloof heeft, pakt giftige slangen op.

Dat is echt een groot geloof. Zouden wij ook niet zo’n groot geloof moeten hebben? Zou je geen lid van zo’n geweldig gelovende kerk moeten worden? Hoe denk je erover?

Ik zou daar geen lid worden, want ik ben panisch voor slangen. Ik ben als kind deels in de jungle opgegroeid en die schrik zit me nog in de benen. Bovendien is het geen teken van groot geloof als je met giftige slangen gaat spelen. Dan ben je meer een mafketel. En wat is de fout in de redenering? Men doet alsof je de woorden van Jezus zonder meer direct in onze tijd kunt overzetten.

Jezus gaf die opdracht aan zijn apostelen. Je kunt in het boek Handelingen lezen hoe dat uitgekomen is. De apostel Paulus bijvoorbeeld werd op Malta door een giftige slang gebeten, maar de zendeling viel niet om[1]: Gods Woord was op weg naar Rome. Daar ging het om.

Dat standpunt dat God na de begintijd een streep heeft getrokken, heeft men niet uit de duim gezongen, maar verdedigd vanuit de Bijbel En men wijst dan op 2 Korintiërs 12 vers 12:

Dia 5

NBV:

Alles wat een apostel tot apostel maakt, heb ik u laten zien: elke volharding, alle tekenen en wonderen, elke kracht.

HSV:

De tekenen van een apostel zijn onder u verricht, in al mijn volharding, in tekenen, wonderen en krachten.

2 Korintiërs 12 vers 12

Wonderen en tekenen zijn typerend voor een apostel die met Jezus’ evangelie in de heidense wereld inbrak.[2] Het is wel bijbels om die tijd van het begin als de bijzondere tijd van wonderen en tekenen te zien. Daar hebben de gereformeerden die dat altijd benadrukt hebben, een punt. Je moet inderdaad bij het bijbellezen goed op de tijd letten waarin de teksten geschreven zijn.

Maar toch is mijns inziens dat standpunt te strak. Je kunt geen streep trekken door te zeggen dat sommige gaven toen wel voorkwamen en nu niet meer.

Ten eerste – zei ik u al – kent de Bijbel heel dat onderscheid tussen de bijzondere en de gewone gaven niet. Het staat gewoon door elkaar: het helpen van iemand staat naast tongentaal. De Bijbel maakt geen verschil.
Bovendien vind ik de fout van dat standpunt dat je jij gaat bepalen wanneer de Geest gaven geeft. Maar in 1 Korintiërs 12 staat dat de Geest zelf wel zal bepalen wanneer Hij welke gaven geeft. Hij zit niet vast in een schema. Hij geeft gaven die Hij wil.
Ik lees vers 7 tot en met 11:

Dia 6

In iedereen is de Geest zichtbaar aan het werk, ten bate van de gemeente.
Aan de een wordt door de Geest het verkondigen van wijsheid geschonken, aan de ander door diezelfde Geest het overdragen van kennis; de een ontvangt van de Geest een groot geloof, de ander de gave om te genezen. En weer anderen de kracht om wonderen te verrichten, om te profeteren, om te onderscheiden wat wel en wat niet van de Geest afkomstig is, om in klanktaal te spreken of om uit te leggen wat daar de betekenis van is.
Al deze gaven worden geschonken door een en dezelfde Geest, die ze aan iedereen afzonderlijk toebedeelt zoals hij wil.

1 Korintiërs 12 vers 7-11

Wat betekent dat?
Denkt u dat tongentaal hier goed zou uitpakken?
Of moeten we hier genezingsdiensten gaan organiseren?

Dat weet ik niet. Dat is niet aan mij. Dat is aan de Geest die toedeelt zoals Hij dat wil!! De Geest is God. Wij moeten Hem volgen, en blijven binnen de kaders van zijn Woord. Dat is gezond gereformeerd. Wat zijn die kaders dan?

Voor het gesprek met christenen uit de charismatische groepen of pinkstergemeenten noem ik drie punten.

Dia 7

WOORD

Het eerste is dat het gaat om het Woord. Dat moet je terug kunnen zien in gereformeerde erediensten.

Gaven van muziek en lofprijzingen mogen we inzetten voor God. De Geest kan tongentaal geven als Hij dat wil.

Maar waar gaat het uiteindelijk in de kerkdiensten om? Als je gaat leven bij profetieën, doe je net of de Bijbel niet door de Geest gegeven is. En als je spektakel van tongentaal zoekt, laat je Gods Woord zomaar liggen.

Echt geestelijk leven – leven uit de Geest – kent meer een sterk verlangen naar Gods Woord dan een hang naar sensatie en gedoe.

KRUIS

Als het gaat over de bijzondere gaven, moet ten tweede het kruis van de Here Jezus centraal blijven staan. Dat kruis is opgericht in een zondige wereld. Dat kruis komt ook in mijn zondige wereld. Ik moet niet doen alsof ik dat niet meer nodig heb. Ik moet niet denken dat ik de zonde gepasseerd ben. Want als ik zo denk, dan wil ik niet meer horen over zonde. Dan gaat schuldbelijdenis me irriteren. Dan doe ik alsof ik al leef in de wereld zonder zonde.

Dat punt speelt ook bij genezing. Als je alle nadruk gaat leggen op genezingen, dan doe je net alsof we deze wereld, die te maken heeft met ziekte en zonde, al voorbij zijn. Maar we zijn nog niet in de hemel. Je kunt ziek worden om te komen in de hemel. God kan genezing geven. God doet wonderen. Maar het gebeurt als Hij het wil (daar heb je 1 Korintiërs 12 vers 11 weer). Hij doet dat niet altijd. Hij kan met jou ook door de weg van lijden naar Gods glorie gaan, door ziekte naar Huis. We gaan als christenen de weg van het kruis.

KERK

Het derde punt van gesprek over die bijzondere gaven is de kerk. Het goede van dat standpunt van gereformeerden over de starttijd vind ik dat ze zeggen dat in een missionaire situatie God extra kracht geeft aan zijn Woord. Dat gebeurde bij het leggen van het fundament van de kerk. Ja, en dat kan nóg gebeuren.

Je hoort soms van die sensatieverhalen hier in het Westen… dat is gauw opgeklopte hysterie. Maar als van het zendingsveld bericht wordt dat mensen genezen worden en dat de hele familie of het dorp zich dan tot God bekeert, buig ik mij aanbiddend neer.

Aan hem die door de kracht die in ons werkt bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij vragen of denken, aan hem komt de eer toe, in de kerk en in Christus Jezus, tot in alle generaties, tot in alle eeuwigheid.

Amen.

Efeziërs 3 vers 20-21

 


[1] Zie Handelingen 28 vers 1-6.

[2] Er wordt ook gewezen op Hebreeën 2 vers 2-3.

Reacties zijn gesloten.